Nieuwe regering pakt knelpunten WWZ aan

De nieuwe regering belooft een aantal knelpunten van de WWZ aan te pakken. Volgens de WWZ is sprake van een redelijke grond voor ontslag als aan alle vereisten van een specifieke ontslaggrond is voldaan. Een stapeling van onvoldragen ontslaggronden levert geen redelijke grond voor ontslag op. Dat betekent dat ook in onhoudbare situaties waarin bijvoorbeeld een werknemer disfunctioneert en ruzie maakt met zijn collega’s, hij niet kan worden ontslagen als niet aan alle formele vereisten voor een afzonderlijke ontslaggrond is voldaan.

Uit de huidige WWZ volgt dat als de looptijd van twee of meer arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd een periode van 2 jaar overschrijdt, een arbeidsovereenkomst  voor onbepaalde tijd ontstaat. Inmiddels is gebleken dat sommige werkgevers geneigd zijn binnen die twee jaar afscheid te nemen van werknemers, zodat geen arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd ontstaat. De termijn voor het ontstaan van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd zal worden verlengd naar een termijn van drie jaar, die gold voorafgaand aan de inwerkingtreding van de WWZ.

Het lijkt erop dat de kantonrechter wat meer ruimte krijgt om de hoogte van de ontslagvergoeding af te stemmen op de specifieke omstandigheden van het geval. De kantonrechter kan straks namelijk bovenop de transitievergoeding een extra vergoeding van maximaal de helft van de transitievergoeding toekennen. Vanwege de hoge drempel die geldt voor het toekennen van een additionele billijke vergoeding kan de kantonrechter de ontslagvergoeding op dit moment alleen in uitzonderlijke gevallen toespitsen op de specifieke omstandigheden van het geval.